----------------------------------

ไม่มีแล้วคนนั่งกินข้าวตรงหน้า
ไม่มีแล้ววาจาอันสดใส
ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ
ไม่มีแล้วไม่มีไครไม่มีเธอ
ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน
ไม่มีคนข่อยเคียงข้างอยูาเสมอ
ไม่มีคนทุกวันเฆ็นทุกวันเจอ
ไม่มีเธอแล้วฉันจะสุขได้อย่างไร
ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ
ลาแล้วจำไมตรีอันดีไว้
พวกเราเป็นเพื่อนกัลตลอดไป
ลาแล้วใจลาแล้วจากไม่อยากลา

ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียจัด
ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากจะเขียน
ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน
ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน
ไม่มีแล้วสนามบาสดูเพื่อนเร่น
ไม่มีแล้วตอนเย๊นๆๆตั้งวงแฉ
ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์
ไม่มีแล้วป้าแก่ๆๆขายข้างแกง
ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้
ไม่มีแล้วสปอตไลที่ไร้แสง
ไม่มีแล้วไอพวกชอบแสดง
ไม่มีแล้วไครคอยแกล้งเมื่อจากกัล
ไม่มีแร้วเวลาแสนสนุก
ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน
ไม่มีแร้วเพื่อนสนิดนิจนิรัน
ไม่มีแล้วเพื่อนกัลตลอดไป

-----------------------
คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน
คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต
คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด
คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอดกาล

-------------------------

อีกไม่นานจะต้องจากกันแล้ว
ก็ไม่แคล้วที่ฉันจะร้องไห้
อยู่กันนานไม่เคยห่างไกล
จากนี้ไปต้องเดินคนละเส้นทาง

--------------------------

เสื้อนักเรียนเเขวนไว้ยังไม่ซัก
เมื่อวานรับศึกหนักตั้งแต่เช้า
ทั้งสีเหลืองแดงดำน้ำเงินเทา
มีแต่ชื่อเพื่อนเราพร้อมคำลา
ทั้งลายเซ็นลายชื่อลายมือเก๋
คำอวยพรเท่ๆชั่งสรรหา
เช้าเปื้อนหมึกพอดึกๆเปื้อนน้ำตา
เป็นของขวัญล้ำค่าวันลาไกล
เสื้ออาจขาดลงได้ในวันหนึ่ง
แต่สายใยลึกซึ้งยังคงมั่น
เราทุกคนนั้นยังเป็นเพื่อนกัน
ความสัมพันธ์ของเราไม่ขาดลง


กุ รั๊ก /5 ขอหั้ยทุกคน อยุู่่จนจบ ม.3นะ เพื่อน

กุเสร้าทุกวันเลยช่วงนี้ มันรู้สึกว่า เหงาๆๆ จัย หง่ะ